Ακούω και ξανακούω...
- Στη ζωή δεν μπορείς να τα έχεις όλα...
Η ευτυχία δεν χαρίζεται... αποχτιέται και πρέπει να φτύσεις αίμα... ένας καθημερινός πόλεμος με τις ανάγκες του μυαλού και του κορμιού... μέχρι να τα σβήσεις όλα και να μείνουν τα τελείως απαραίτητα.. εκείνα που δεν μπορείς να αναιρέσεις
από πάνω σου όπως δεν μπορείς να αφαιρέσεις το δέρμα σου, όπως δεν μπορείς να σταματήσεις την αναπνοή σου..!
Όταν λοιπόν κάνεις τη μεγάλη σούμα με τα αναγκαία.. ρίξε και μια προσευχή να υπάρχει... πες Άγιε βόηθα με να μη ξέχασα καμία ουσία.. να μην έβαλα κανένα σημείο στίξης στη ζωή μου.. να μην φοβήθηκα τον πόλεμο...
γιατί όσο άγριος και να είναι.. ο βάλτος της ανυπαρξίας είναι η κόλαση η επι της γης!
Και να που εκεί που τα έχεις όλα στοιβάξει στη βαλίτσα σου μαζί με τις προσευχές και τα αμήν σου.. σου την καρφώνει ο έρωτας.. και ξαφνικά να σου το τίποτα και το πάντα...
- Παρακαλώ????? Μην ενοχλείτε .. παρακαλώ.. δώσαμε!!!!
Στην περίπτωση αυτή δεν πρέπει απλώς να βγείς από το λαβύρινθο.. όχι... στην περίπτωση αυτή πρέπει να τον διαχειριστείς το λαβύρινθο.. να μάθεις κάθε κατατόπι λες και είναι η ατομική σου επιχείρηση... το μπουρδελάκι σου,
νόμιμα κατοχυρωμένο και ασφαλισμένο.... γιατί σε περίπτωση λάθους.. πληρώνει με τόκο!
Κι έρχεσαι και πρέπει να αφαιρέσεις από τα μπογαλάκια σου - συναισθήματα.. αλήθειες .. αγάπες για να πας παρακάτω!
- Πληγές?
- Μη φοβάσαι μικρέ... υπάρχει ο χρόνος.. επίσης η επιστήμη έχει αναπτυχθεί πολύ στης μέρες μας.. κάνει θαύματα... κάνει φάρμακα... κάνει υποκατάστατα...
Αρκεί βέβαια να μην έρχεσαι στον ύπνο μου... να μη ζω δύο ζωές το δίλημα .. δύο φορές την ανυπαρξία... να μη με προδόσει δύο φορές η Αριάδνη και δεν αφήσει καμία κλωστή στο λαβύρινθο...
Την πρώτη φορά το έφαγα και γύριζα χρόνια μέχρι να δω το φως τώρα δηλαδή τι θα γίνει.. στη γύρα θα ασπρίσω?
Εσύ πάλι από ουσία πως πας? Ευτυχισμένη? Relationship... relationshit.. αστεία πράγματα.. άμα δεν μπορείς να πιστέψεις είσαι μόνιμα χαμένος και ζεις με τα δεύτερα.. δεύτερα όνειρα.. δεύτερες επιλογές.. δεύτεροι λαβύρινθοι σε μέγεθος πόλι πόκετ!
Χαμένος είναι εκείνος που δεν προσπάθησε... είναι όμως και ο αναξιοπρεπής... λέπτή η ισσοροπία!
Ρώτα με να σου πω... ξέρω!
Ίσως λοιπόν πρέπει να μάθουμε να δεχόμαστε όλα τα σημεία στίξης.. και το κόμα και την τελεία και τα δύο μαζί αν χρειαστεί... το γιατί μη με ρωτήσεις... εσύ το επέβαλες!
Σου λέω λοιπόν ότι τα λάθη είναι για να τα διορθώνουμε .. όχι για να τα επαναλαμβάνουμε.. δεν είναι που ο ήρωας θα πεθαίνει χωρίς χαρούμενο τέλος.. είναι που από το θάνατο του δεν θα κερδίσεις μετά παρά μόνο θάνατο...
Το υπόλοιπο το είχες και το έχασες... και άντε να πεις μετά στον Άγιο προσευχές και τάματα.. ε, δεν θα είναι δίκαιο να κάνει τον κουφό?
Ιερή είναι η προστασία όσων σου δίνονται... ιδιαίτερα αν είναι απόλυτα σαν το σώμα που φοράς ....
Ναι! Στο έργο της ζωής έρχεσαι μόνος και φεύγεις μόνος... ωραίο πράγμα όμως όσο περπατάς να διπλώνει ο ίσκιος...
Αλήθεια... δεν θα ήταν ωραία.. να μπορείς να γυρίσεις πίσω την ταινία? Άγιε... κάνε να γυρίσει πίσω η ταινία... μεταξύ μας.....
